نمی دونم چرا همیشه با این که با اندازه ده برابر زمان لازم برای انجام یک کاری وقت دارم باز هم ثانیه آخر که میشه هنوز اون کار انجام نشده و من یکی توی سر خودم می زنم یکی توی سر اون!
در این صورت اون کار درست انجام نمیشه و بعدش هم عواقبش بدجور گیرم می ندازه.
کاش برای این بیماری هم یک قرصی پیدا میشد، اون وقت دیگه مجبور نبودم وسط مهمونی با خجالت و یواشکی گوشواره های لنگه به لنگه ام رو از گوشم باز کنم و بچپونم توی جیبم
دیدگاههای تازه