تازگی ها من یک نکته جدید کشف کردم، و اون این که بدون توجه به این که موضوع بحث چیه، اگر نسبت تعداد جنس نر به جنس ماده در یک جمع از یک حدی بیشتر باشه، کلیه بحث ها به یک چیز ختم میشه، یک چیز وابسته به مکتب گوزیسم و چسیسم و اخ و تف و اسهال و هر چیز بی ادبی و چندش آور دیگه! واقعا نمی دونم این چه حکمتیه که جنس نر این قدر به زدن حرف های بی ادبی و چندش آور علاقه داره!

و بدتر از اون، موتور جستجوی محترم هم لینک داده به وبلاگ من!

“باز هوای وطنم، وطنم، آرزوست!”  …

“برگه گلی زان چمنم، چمنم آرزوست” …

واای که هر چه در تیلیویزیون در رابطه با این فرنگی ها و خارج می گفتند راستِ راست بود! اما کجا بود گوش شنوا! پایمان را در یک لنگه کفش فرو نموده بودیم که می خواهیم برویم خارج! هی در تیلیویزیون ما فریاد می زدند که ای فغان! ای داد! ای بیداد! در بلاد کفر دیگر احساسات رنگ باخته و خبری از عواطف نیست! ولی دریغا که بر این حرف خندیدیم و گوش ندادیم!

با این که اندک مدتی است در این دیار کفر زندگی می گذرانم، تا دلتان بخواهد برای این حرف مصداق پیدا کرده ام! به عنوان مثال، همین فاطی جان کماندوی خودمان، یا به قول بچه ها پادری! این خارجی های شیر پاک نخورده به جای این فاطی جان یک عدد کارت مغناطیسی را جایگزین کرده اند! امان از دست زندگی ماشینی این خارجی ها! توی مملکت ما، کله صبح، قبل ورود به دانشگاه یک گپ و گفت آنچنانی با فاطی جان داشتیم، کلی به قول این خارجی ها سوشیالایز می کردیم و بعد روزمان شروع میشد! این جا که کله صبح کسی نیس که به تو سلامی بگوید، حتی کارت مغناطیسی هم در طول روز لازم نیست که به بوقش دل خوش کنی! اگر شبی، نصفه شبی هم هوس رفتن به دانشگاه کردی که باید به جای فاطی جان کماندو با کارت مغناطیسی گپ و گفت کنی!

با خیلی از بچه های ایرانی این جا که صحبت می کنی همه می گن که این خارجی ها (همه نوعشون !) واسه یک عطسه معمولی عذرخواهی می کنن ولی با خیال راحت آب دماغ مبارک رو در جلوی چشم شما به همراه صداهای ناهنجار می گیرن و این قضیه از نظرشون اصلا ایرادی نداره.

در طول روز من چند بار با این مورد روبرو میشم که خوب بالاخره تمام تلاشم رو می کنم که باهاش کنار بیام.  ولی دیشب توی یک مهمونی سر شام عزیزی چند بار با صدای بلند دماغ مبارک رو گرفتن و با فشار تمام محتویاتش رو به دستمال کاغذی منتقل کردند …

و من هم تمام وقت در انتظار یک عذرخواهی بودم …

در این صورت اون کار درست انجام نمیشه و بعدش هم عواقبش بدجور گیرم می ندازه.

کاش برای این بیماری هم یک قرصی پیدا میشد، اون وقت دیگه مجبور نبودم وسط مهمونی با خجالت و یواشکی گوشواره های لنگه به لنگه ام رو از گوشم باز کنم و بچپونم توی جیبم

Citizenship and Immigration Canada has just announced that “effective immediately, travelers with ordinary Taiwan passports issued by the Ministry of Foreign Affairs in Taiwan no longer require a Temporary Resident Visa to visit Canada”.o

یعنی از این به بعد هر کی پاسپورت تایوانی داره می تونه سرش رو بندازه پایین و بیاد کانادا. ناخودآگاه یاد این افتادم که من چقدر وقت گذاشتم تا ویزا بگیرم.

بعضی وقتها یادم میره که باید به چه چیز ایران افتخار کنم!

نون بربری پختیم الان توی فره! فکر کنم تنها شباهتی که به نون بربری داره اینه که روش کنجد داره!

البته کنجد هم کم شباهتی نیست ها! به هر حال هیچ پدیده ای رو نمیشه صد در صد مطابق با واقعیت شبیه سازی کرد!

فکر کنم یکی از دلایلش اعتیاد بیش از اندازه به فیس بوک باشه. الان وقتی سعی می کنم چیزی بنویسم همه چیز خلاصه میشه در یک جمله فیس بوک مسلکانه …

یکی از این دو نفر زندگی خوب رو برای ما این جوری تعریف کرد:

“زندگی خوب یعنی این‌که شما شوهر کنید و بچه بیارید”

و خودشون افتخارشون در زندگی این بود که شوهر کردن، بچه آوردن و چون شوهرشون رو براساس اصول انتخاب کردن نه از توی خیابون، شوهرشون زن دیگه‌ای ندارن!!!

چه زندگی اغوا کننده‌ای!!! البته مطمئناً چون این‌ها همگی از فطرت بانوان نشأت می‌گیره، مطمئناً از همه نظر ایشون رو ارضاء می‌کنه!!!

نتیجۀ عملیاتی: پیشنهاد می‌کنم که شب یک سری به خیابون‌ها بزنید، اگه تهران هستید خیابون ولیعصر یادتون نره، کارناوال جالبی است و البته دوربین یادتون نره چون صحنه‌های زیبایی برای شکارکردن وجود داره که ممکنه دیگه هیچ وقت پیش نیاد!

نتیجۀ اخلاقی: ما خانم‌ها هرچی‌ می‌کشیم از گور خودمون بلند می‌شه، بدبختی ما اینه که از خودی می‌خوریم!

يعني اين اولين بهاريه كه من هيچ امتحاني ندارم …

سلام بر خرداد طلايي …